Onze kroonprins meldde vandaag dat president Obama het Nederlandse zorgstelsel ziet zitten. Hoewel op de Nederlandse zorg veel is aan te merken, dient in ieder geval onze financiering voor de Verenigde Staten tot voorbeeld.In het Amerikaanse zorgstelsel maakt het welvarende deel van de natie gebruik van overdreven goede voorzieningen waarvan de kosten de pan uit rijzen. Terwijl er aan de andere kant een groeiende groep is die zich geen verzekering kan veroorloven, maar die wel een beroep doet op de zorg.
Deze tweedeling leidt tot geldverspilling, schrijnende gevallen en veel bureaucratie.
Initiatieven om hier iets aan te veranderen, stranden voortdurend op een nietsontziende lobby. Zo nekte het fictieve middenklassestel ‘Harry and Louise’ (zie foto), de plannen voor hervormingen van de Clintons (zie mijn artikel in Skipr). Het door verzekeraars bedachte echtpaar beklaagde zich over het mogelijke toekomstige gebrek aan keuzevrijheid en het verschralen van de dekking (‘if they choose, we lose’). In de campagne werd het plan van de Clintons neergezet als een dure en ondoorzichtige regeling. Die boodschap sloeg aan. Hillary’s initiatief liep drie keer, in 1994, 1997 en 1999, stuk in het congres. En Harry and Louise werden een begrip, net zoals bij ons ooit de Opel Manta-rijders ‘Johnny en Anita’ of in Duitsland ‘Manfred und Angelica’ .
Ook Barack Obama ondervindt nu de volle tegenwind van de lobby van bepaalde verzekeraars en republikeinen. Opnieuw maken die de plannen met oneigenlijke argumenten zwart, waarbij ze keiharde leugens niet schuwen. Bangmakerij dat jij wat moet inleveren als de ander iets krijgt (spread the wealth/solidariteit) werkt daar - anders dan in ons land - vaak goed. Maar zelfs in Nederlandse media werd deze kwestie al weer snel smalend verslagen als bewijs dat Obama's woorden, krachtiger zijn dan zijn daden.
Ik hoop dat gerechtigheid zegeviert. Want slechts een klein groepje is gebaat bij de patstelling die nu al enkele decennia voortduurt.
0 reacties:
Een reactie plaatsen