Mijn woonplaats IJsselstein heeft een stadsglossy. Het magazine met de titel (De) Frits is een initiatief om de stad te promoten. De meest sympathieke ondernemer van de stad, Frits, de uitbater van de Readshop, dient als (rol-)model. Hij slaagt er ongeveer 300 keer in net weer iets anders te poseren. Frits is een geestige kwinkslagenman waar ik graag mijn magazines haal. In zijn eigen tijdschrift bezoekt hij alle sponsoren (vooral detailhandelaren), de burgemeester, de begrafenisondernemer, de molenaar en zijn woonplaats Maarssen: 'gewoon een eerlijk eerbetoon aan beton'. Nee, dan IJsselstein: 'Anton Pieck-stadje, is wat het is.'
Wat wil het geval? In Eindhoven hebben ze nu ook een stadsglossy, toevallig heet die ook Frits, genoemd naar meneer Frits van de lampjes. Dit dikke magazine van het Eindhovens Dagblad richt zich op 35-plussers in Zuidoost-Brabant van de hogere inkomensklasse. Het gaat over Eindhoven in de breedste zin des woords. Maar hier geen Frits op de cover en ook geen 300 Fritsen in het binnenwerk. Eindhovens Frits is een formule. En dat is wat het is. Als ik de beide bladen heb doorgebladerd, beklijft het gevoel: geef mij maar een eenmalige Frits van een humoristisch IJsselsteins rolmodel uit Maarssen. Liever een met liefde gemaakt concept dan een doelgroepvehikel.
0 reacties:
Een reactie plaatsen